"Mensen begrijpen pas alles wanneer ze op het punt staan te sterven. Het leven is eigenlijk een grote illusie, de belangrijkste taak is helemaal niet het kopen van een huis of een auto, en ook niet het genieten van het moment, dat is eigenlijk verlangen, geen waarheid." Het leven is een droom, ongrijpbaar en niet echt. We moeten onszelf niet zoveel zingeving en overmatige verantwoordelijkheidsgevoel opleggen; in deze wereld zijn wij, die leven, niet anders dan een mier, een insect, een mug, een kever. Wanneer je aan het einde van je leven komt en terugkijkt, zul je begrijpen dat alles wat we nastreven als rook in de lucht is, roem en rijkdom zullen uiteindelijk tot stof vergaan, en wrok en liefde zullen met de wind verdwijnen. Wat we in deze wereld het meest nodig hebben, is gewoon de gevoelens van ons hart. Onze meest fundamentele taak is niet het kopen van een huis of een auto, niet om anderen jaloers te maken, en niet om beter te zijn dan anderen, maar om ons leven op onze eigen manier te leven. Vergeet niet dat de uitmuntendheid die je hebt bereikt ten koste van je gezondheid, slechts een paar regels in een personeelsdossier zijn die op elk moment vervangen kunnen worden door andere. En de tandwielen van de organisatie zijn daardoor nooit een moment stil blijven staan. Het leven wordt niet gemeten met officiële documenten, maar wordt samengesteld uit de momenten waarop je bloemen ziet bloeien en het geluid van de regen hoort. Uiteindelijk worden de nachten die je hebt doorgebracht, de moeite die je hebt gedaan, de tranen die je hebt vergoten, allemaal slechts lichte A4-papieren in een dossier, terwijl de zonsondergangen die je hebt gemist, de diners die je niet hebt gehad, en de handen die je niet hebt vastgehouden, de echte tekst van het leven zijn die je nooit kunt aanvullen.