Tien jaar geleden was de term onafhankelijke ontwikkelaar heel mooi, een ontwerper die react.js kan schrijven was net zo zeldzaam als een reuzenpanda. Zolang je product een nichemarkt kan bedienen en zelfvoorzienend is, kun je een digitale nomade zijn, vandaag in Canggu, morgen in Chiang Mai, geografische arbitrage is geweldig. Maar nu heeft deze term geen enkele schaarste meer, de premie is verdwenen. Iedereen kan nu van een idee naar een product gaan, zelfs zonder de 200 dollar per maand max abonnement te gebruiken. Je zegt dat esthetiek belangrijk is, maar de Coconut Tree-merk kokosmelk heeft ook zijn eigen publiek, vind je het laag? Commercieel gezien helemaal niet. Wanneer de marginale kosten van het bouwen van producten bijna nul zijn, kunnen veel lange staartbehoeften die vroeger niemand wilde vervullen, worden bevredigd. Bijvoorbeeld, mensen die gespecialiseerd zijn in het verzamelen van oude mechanische rekenmachines (zoals de Curta handmatige rekenmachine), er zijn wereldwijd misschien drie of vierhonderd actieve verzamelaars. Ze hebben een speciaal platform nodig voor het beheren van hun verzameling en het uitwisselen van onderdelen, inclusief explosietekeningen van elk model, slijtagebeoordelingsnormen, een database van historische serienummers, enzovoort, maar deze markt is zo klein dat geen enkel commercieel bedrijf het wil doen. 300 mensen, elk betaalt je 30 dollar per maand voor een abonnement, zou je het doen? Ik voel me echt opgewonden, AI heeft echt de mogelijkheden van de drukpers gedelegeerd aan iedereen, het heeft grote intellectuele gelijkheid gebracht.