Ik geloof dat er veel onnodige verwarring, frustratie en debat is rond leeftijdsverificatie omdat we twee heel verschillende problemen als één behandelen: 1/ Kinderen tegenhouden om ongepaste inhoud te zien 2/ Volwassenen tegenhouden om zich voor te doen als kinderen Ik begrijp waarom deze samen worden besproken. Te veel van (2) vergroot het risico van (1). Maar niet alle platforms hebben met beide uitdagingen te maken en zeker niet op hetzelfde niveau, en ze als hetzelfde probleem behandelen leidt tot de verkeerde oplossingen en de verkeerde afwegingen. Ik ben geen beleidsmaker, maar vanuit ons werk bij Persona heb ik gezien dat de uitdagingen, risico's en oplossingen voor elk van deze problemen enorm verschillend zijn. Kinderen tegenhouden van ongepaste inhoud is een probleem op huishoudniveau. Ik wil de risico's van sociale media of blootstelling aan volwassen inhoud niet bagatelliseren. Echter, het opofferen van brede privacy om wat in wezen een probleem van ouderlijke controle is op te lossen, voelt niet als een goede ruil. Volwassenen tegenhouden om zich voor te doen als kinderen is een probleem op platformniveau. Het brengt de veiligheid en integriteit van de gemeenschap in gevaar en in wezen is het fraude waarbij volwassenen veel meer middelen hebben dan kinderen. Helaas is de uitdaging dat effectievere oplossingen vaak meer privacy in gevaar brengen. De beste benaderingen evalueren hoeveel van een afweging de moeite waard is gezien de risico's. Wanneer de risico's van een technologie niet overeenkomen met de voordelen van het probleem dat het oplost, is publieke bezorgdheid gerechtvaardigd. Fraudepreventietechnieken toepassen op wat een probleem van ouderlijke controle zou moeten zijn, is een overschrijding. En een halfslachtige oplossing voor volwassen impersonatie is mogelijk erger. Het is beveiligingstheater waarbij privacy wordt opgeofferd maar minimale zekerheid wordt verkregen. Hoe meer ik hieraan werk en hoe meer ik van jullie hoor, hoe meer ik geloof dat als er enige privacy verloren moet gaan, er ergens anders enige privacy gewonnen moet worden in ruil. Het juiste kader is er een dat kennis splitst om misbruik te voorkomen. Geen enkele organisatie zou beide moeten weten: 1/ wie je bent 2/ wat je aan het doen bent Als Persona moet weten wie je bent, moeten we ervoor zorgen dat we niet weten wat je aan het doen bent of welke app je gebruikt. En als een platform weet wat je aan het doen bent, zouden ze niet moeten weten wie je bent. Dit is niet waar de wereld vandaag de dag staat, en dit kader is geenszins perfect. Maar ik denk dat het beter is, en ik zou graag jullie feedback willen terwijl we het opbouwen.