Boehme schreef in 1624 een sleutel tot zijn eigen geschriften. De eerste instructie is: lees ze niet alleen oppervlakkig, met scherpe speculatie. De tweede: als je ze niet kunt begrijpen, gooi ze dan niet weg, maar richt je geest op God en lees opnieuw. De derde: je zult elke keer meer en meer in hen zien, totdat je in de diepte zelf wordt getrokken. Vierhonderd jaar later is dit nog steeds de enige instructie die ertoe doet voor het lezen van iets echt. Je begrijpt een boek niet de eerste keer. Je begrijpt een persoon niet de eerste keer. Begrip is geen gebeurtenis. Het is een praktijk.