Echt volwassen worden is beseffen dat geen enkele man perfect is en dus al je idolen in je hoofd te slopen, zodat geen enkele man boven jou in aanzien wordt gehouden (beseffend dat de regel in feite omgekeerd is aan het uiterlijk - dat hoe ‘perfecter’ of ‘goeder’ ze proberen te lijken, hoe meer skeletten in de kast en rotzooi ze meestal onder de oppervlakte hebben)

Ik ben al een man sinds ik ongeveer 3 jaar oud was, trouwens, omdat mijn ouders gescheiden zijn en ik mijn vader het grootste deel van mijn kindertijd niet heb gezien omdat we van continent zijn verhuisd en ik nooit respect had voor een van mijn stiefvaders, enz. Daarom ben ik beter dan alle andere mannen en zou je me in de hoogste achting moeten houden.