Ik kreeg de kans om Bill Gurley's nieuwe boek Runnin' Down a Dream deze week te bekijken. Ik kon het niet wegleggen en heb het in twee dagen uitgelezen. Gurley zegt dat je je nieuwsgierigheid moet volgen, niet een carrièreplan. Ik ben al sinds mijn kindertijd gefascineerd door psychologie en mentale gezondheid. Ik bouwde hersen-computerinterfaces op de middelbare school voor de lol, keek naar neurowetenschappelijke YouTube-video's en bevond me altijd in 2 uur 's nachts in konijnenholen terwijl ik onderzoek deed naar cognitieve wetenschap. Uiteindelijk leidde dat allemaal tot @berryaiplushies. Het was jarenlang dezelfde fascinatie totdat het iets echt begon te worden. Hij schrijft ook over het gaan waar de actie is. Een maand geleden verliet ik Austin en verhuisde ik op mijn 17e alleen naar San Francisco voor een Founder in Residence-programma. In één maand hier heb ik meer vooruitgang geboekt met Berry dan in de voorgaande zes maanden samen. Twee dingen waar ik me op ga richten na het lezen hiervan: 1. De geschiedenis bestuderen. Gurley zegt dat het leren van de canon van je vak een verplichting is. Ik ben gefocust aan het bouwen geweest, maar ik ben niet diep genoeg gegaan in de geschiedenis van compagnonproducten, innovaties in mentale gezondheid en de bedrijven die mij voorgingen. Dat verandert nu. 2. Teruggeven. Dit is het principe dat het diepst bij me resoneerde. Ik heb een hechte groep oprichters bij Alpha opgebouwd en ik leer constant buiten mijn vakgebied. Maar ik wil meer doen: jonge oprichters helpen, delen wat ik openbaar leer, en ervoor zorgen dat de mensen die achter mij komen een duidelijker pad hebben dan ik had. Ik ben @bgurley dankbaar voor het helpen verduidelijken van wat ik aan het bouwen ben en waarom. Als je jong bent en die aantrekkingskracht voelt naar iets wat iedereen zegt te riskant is: lees dit boek.