Ik heb gisteravond doorgebracht met Andrew Strominger en Alex Lupsasca, twee van de beste natuurkundigen ter wereld. Ze hebben zojuist een paper uitgebracht, mede geschreven met OpenAi, dat voor mij lijkt op ASI. Andrew, die heeft geholpen bij de ontwikkeling van de snaartheorie, vertelde me dat hij een jaar geleden dacht dat hij niet wist hoe nuttig AI zou zijn. Een jaar later, na wat heen en weer met GPT 5.2 pro, dienden ze een laatste vraag in bij een intern model dat een eerder onopgelost probleem in de kwantumveldentheorie oploste EN bewees... in 12 uur. Een model dat iets deed wat twee van de slimste mensen ter wereld in hun vakgebied niet konden doen. En, toen ik bij hen was, waren ze opgewonden over wat er misschien in het verschiet lag. Andy zei: “Het is de eerste keer dat ik heb gezien dat AI een probleem oplost in mijn soort theoretische natuurkunde dat misschien niet door mensen oplosbaar was.” Ze zeiden: “twee dingen zijn veranderd: het model is verbeterd en we hebben ontdekt hoe we met het kunnen praten.” Andy vertelde me ook: “Ik voel nu ook dat, met de recente vooruitgangen, de meeste natuurkundigen die willen bijblijven met de grenzen van de vooruitgang, moeten leren hoe ze met het kunnen praten. Dat was een jaar geleden niet waar.” ASI is hier, alleen niet gelijkmatig verdeeld.