Dit is mijn eerste pleeghond. Dit is waarom elke nomade dit zou moeten doen.

Je denkt dat je geen hond kunt hebben omdat je leven onstabiel is. Foute framing. Jouw onstabiliteit is het punt. Het goede: je kunt ze altijd terugbrengen. Dat is de deal. Daarom bestaat het. Het slechte: het zal moeilijk zijn. Maar moeilijker voor jou dan voor de hond.

Waarom is het moeilijker voor jou? Honden passen zich binnen enkele dagen aan. Ze maken zich geen zorgen over wat dit betekent voor hun identiteit. Jij bent degene die zal huilen wanneer ze vertrekken. De hond zal jou misschien een week herinneren. Dan zullen ze net zo hard van hun nieuwe gezin houden. Dit is niet triest. Dit is de gezondste hechtingsstijl die ik ooit heb gezien.

Waarom het goed is voor de hond: het leven in een asiel is luid, stressvol en honden verslechteren daar. Twee weken in jouw appartement leert ze weer hoe ze een huisdier moeten zijn. Maakt ze adoptabel. Je redt ze niet voor altijd. Je geeft ze een kans. Het patroon daaronder: als je leven te comfortabel aanvoelt en je daarover klaagt, heb je geen vakantie nodig. Je hebt een kleine, ongemakkelijke verantwoordelijkheid nodig die je dwingt om op te staan, naar buiten te gaan en vroeg het zonlicht te zien. Dus, neem een hond in huis. Wees goed.

ik en wie? ik en @gregthegreek