Tweejarige Update Een ander jaar is voorbijgevlogen. Het was gevuld met enkele van de beste ervaringen van mijn leven, en het maakt me alleen maar meer enthousiast voor jaar drie. Ten eerste—en ik zet dit meestal aan het einde, maar ik wil het deze keer vooraan zetten—wil ik de @neuralink team, het @BarrowNeuro team, @elonmusk en jullie allemaal bedanken voor jullie steun tijdens deze reis. Ik zou hier niet zijn zonder ieder van jullie, en dat meen ik oprecht. Jullie hebben deze ervaring zo vervullend gemaakt—gevuld met doel, hoop en meer plezier dan ik ooit kan beschrijven. Ik hoop met jullie allemaal te blijven samenwerken, naast jullie te rollen, domme grappen te maken en (hopelijk) mijn waardering onderweg te tonen. Het is pas twee jaar geleden dat ik met Eve ben gaan samenwerken, en ik heb al gerealiseerd dat ik hier niet zou zijn als ik mijn ongeluk nooit had gehad—en ik dank God voor deze kans. Ik dacht altijd dat mijn verwonding het ergste was wat me ooit was overkomen. Nu weet ik dat het eigenlijk het tegenovergestelde is. Dus nogmaals, bedankt aan iedereen vanuit de grond van mijn hart. Nu naar de updates! Neuralink Ik begin hiermee, omdat ik weet dat dit is wat velen van jullie op de geest hebben: ze hebben me nog geen robotarm gegeven. Ik weet het—het is een schande. Ik weet niet hoe ik nog langer kan doorgaan. En toch, op de een of andere manier, word ik elke dag nog wakker, (laat iemand) mijn broek één been tegelijk aantrekken, en duw ik mijn rolstoel vooruit. Ik weet dat het op een dag zal komen. Als je de video en de post die Neuralink vandaag heeft gepubliceerd voor de tweejarige update nog niet hebt bekeken, raad ik het ten zeerste aan. Ze werken aan echt coole dingen, en ik denk dat dit jaar een jaar van exponentiële groei zal zijn. Dus maak je klaar. Dat doe ik altijd. Ik doe tegenwoordig niet veel sessies met het team, maar dat zou kunnen veranderen. Eerlijk gezegd denk ik dat ze gewoon respectvol met mijn tijd proberen om te gaan. Ik heb veel verschillende projecten en activiteiten op me genomen—iets wat ik nog steeds moeilijk te geloven vind dat ik zelfs doe. Naarmate er meer deelnemers zich aansluiten en het team drukker wordt, ben ik meer dan blij om deze weg van interviews, spreekbeurten en het gebruik van het apparaat zoveel mogelijk voort te zetten. En ik gebruik het veel. Waarschijnlijk te veel. School Voor degenen die het niet weten, ben ik voor het eerst in bijna een decennium weer naar school gegaan afgelopen semester. Ik heb 22 studiepunten gevolgd in vakken variërend van scheikunde tot vergelijkende wereldreligies. Het was zoveel werk—maar ik ontdekte dat ik school veel leuker vind dan de vorige keer. Nou… misschien is dat niet waar. Laten we gewoon zeggen dat ik het op een veel studieuze manier leuk vind. Ik hou van leren, en weer in een klaslokaal zijn—studeren voor examens, stressen over deadlines, en mijn hersenen gebruiken om problemen op te lossen—was een droom die uitkwam. Ik had altijd het gevoel dat ik nooit meer naar school kon als een quadriplegicus; de uitdagingen leken gewoon te groot. Maar met Neuralink heb ik niet alleen een manier gevonden om terug te gaan—ik heb het goed gedaan. Rechtstreeks A's in de meeste studiepunten die ik ooit heb gehaald voelde ongelooflijk belonend. ...