🚨: De Wake-Up Call van de Astronaut vanuit de Ruimte Na 178 dagen aan boord van het Internationaal Ruimtestation keerde astronaut Ron Garan terug naar de aarde met een besef dat hem schokte — we leven een leugen. Vanuit de ruimte zag hij onze planeet als één gloeiende blauwe bol — geen grenzen, geen naties, geen verdeeldheid — gewoon een enkele, kwetsbare thuis die zweeft in de uitgestrekte duisternis. Toch leven we hier beneden alsof we gescheiden zijn, vechtend over lijnen die vanuit de ruimte zelfs niet bestaan. Hij zag bliksemstormen flitsen als hartslagen, aurora's dansen over de polen, en een dunne blauwe atmosfeer die al het leven beschermt — een herinnering aan hoe kwetsbaar onze wereld werkelijk is. Garan zegt dat de prioriteiten van de mensheid ondersteboven zijn: we hebben de economie op de eerste plaats gezet, terwijl het zou moeten zijn Planeet → Samenleving → Economie. Want zonder een bloeiende planeet overleeft niets anders. Zijn boodschap is duidelijk en urgent — 🌎 De aarde is ons gedeelde ruimteschip. We zijn geen passagiers… we zijn bemanning. En het is tijd dat we ons gaan gedragen als zodanig.