In 2017 ben ik enkele maanden in de crypto-wereld gekomen en heb ik 200W aan spaargeld verdiend. Maar dat geld, dat kost me minstens tientallen duizenden per jaar, en als ik twee of drie jaar niet werk, is het op. Mijn huis is in mijn geboorteplaats, maar ik ontwikkel me daar niet dagelijks. Later kostte het me zeven tot acht duizend om een verblijfsvergunning in Shenzhen te krijgen. Een huis kopen kost in totaal 1000W, met een hypotheek. De uitgaven omvatten ook uitgaven voor meisjes, winkelen, reizen en het ondersteunen van mijn ouders. Daarnaast zijn er nog andere hypotheeklasten, waardoor de maandelijkse uitgaven enorm stijgen. Ook de dagelijkse teamoperaties kosten soms tot 10.000 dollar per maand; als de markt slecht is, moet ik bezuinigen. Daarnaast investeer ik jaarlijks meer dan 100.000 in kennis en betaalde vaardigheden. Ik kijk niet naar de prijs als ik boodschappen doe, en ik koop kleding zonder erover na te denken. Maar ik heb geen bijzondere luxe goederen gekocht. Bij het aannemen van personeel moet ik ook nadenken over hoe ze prestaties kunnen leveren. Ik ben vaak uitgeput en heb een slechte gezondheid, wat ook stress met zich meebrengt. Ik heb momenteel geen kinderen, maar mijn ouders worden ouder. Als ik een ernstige ziekte krijg en ik moet medicijnen buiten de verzekering betalen, halveert mijn vermogen. Als ik 200W had in een klein stadje, zou ik misschien een baan kunnen vinden. Maar als 200W liquide is in een grote stad, kan dat heel moeilijk zijn.