Een vriend van mij had PTSD na de GWOT Slim, moedig, maar kwam gewoon terug in een wereld waar mensen losgekoppeld waren van de realiteit Het ging niet echt om wat hij zag of meemaakte, hoewel dat veel verschrikkelijks omvatte, het was dat hij zag hoe de wereld echt werkt De inzet was hoog, falen betekende de dood, de dagelijkse realiteit was existentieel, iedereen begreep de realiteiten van geweld en macht Van dat naar een VS die midden in een woke-revolutie zat, was schokkend, hyper-vrouwelijke culturen gedomineerd door trans-voornaamwoorden en veilige ruimtes Het was niet dat explosies, bloed of de dood hem achtervolgden, het is dat iedereen om hem heen leek te leven in deze volkomen illusoire kinderlijke bubbel en ze verwachtten dat een man die een decennium tot zijn knieën in de realiteit had doorgebracht, mee zou spelen Uiteindelijk ontdekte hij hoe hij zijn mond kon houden, hoewel hij de mensen om hem heen nog steeds over het algemeen beschouwt als een mengsel van kinderlijk en krankzinnig Het is duidelijk dat hij met iets meer reëels omgaat dan ik in dat gebied, maar het is moeilijk om mainstreamconservatieven niet op dezelfde manier te bekijken Ze hebben dit kinderlijke verhaal over macht, en hoe duidelijk het ook aan hen wordt gemaakt dat hun verhaal volkomen losgekoppeld is van de realiteit, ze volharden in de overtuiging dat hun fantasieland de manier is waarop macht zou moeten werken Maar dat doet het niet, dat heeft het nooit gedaan, en dat zal het nooit doen Dat verhaal werd hen gevoed om hen passief en gemakkelijk te regeren te maken, maar ze klampen zich eraan vast alsof het hun geboorterecht is, hun versie van "er zijn 207 geslachten" Elke dag zal iets als de schietpartij van Charlie Kirk of het bestormen van een kerk een paar meer conservatieven uit hun fantasie en in de realiteit doen ontwaken Je kunt het moment zien dat het gebeurt, want zoals krabben in een emmer, zwermen mainstreamconservatieven hen, eisen dat ze vergeten wat ze hebben gezien en terugkeren naar het praten over een kleine overheid, militaire inzet en belastingverlagingen Maar het probleem was nooit mijn vriend die zag hoe de wereld echt werkte in de GWOT, het waren altijd de mensen die eisten dat hij dat vergat en terugkeerde naar de bubbel van nep-performatieve onzin Het probleem zijn niet de mensen die zien waar de linkerzijde ons onvermijdelijk naartoe leidt, het probleem zijn degenen die eisen dat we onze ogen heel stevig dichtknijpen, onze zakgrondwetten vasthouden en aan MLK Jr. denken terwijl onze kerken branden