De planeet beefde negen dagen nadat een gletsjer in Groenland instortte. In september 2023 begonnen seismometers wereldwijd een griezelig, herhalend signaal vast te leggen: mysterieuze pulsen die elke 90 seconden arriveerden en meer dan een week aanhielden. In het begin waren onderzoekers perplex. Het kwam niet overeen met enig bekend aardbevingspatroon. Ze noemden het een “ongeïdentificeerd seismisch object” (USO). De wereldwijde speurtocht richtte zich snel op het afgelegen Dickson Fjord in het oosten van Groenland. Hoogwaardige satellietbeelden en foto's ter plaatse vertelden het verhaal: een gigantische berghelling was catastrofaal ingestort en sleepte een stuk gletsjer met zich mee de fjord in. De onmiddellijke impact was kolossaal—een tsunami die bijna 650 voet (200 meter) hoog was op zijn hoogtepunt. Maar in tegenstelling tot typische oceaantsunamis die naar buiten stralen en vervagen, raakte deze gevangen in de smalle, steile fjord. Zonder ontsnappingsroute bewoog de enorme golf heen en weer als water in een badkuip, waardoor een staande seiche ontstond die negen volle dagen ritmisch oscilleerde. Die onophoudelijke oscillaties zonden laagfrequente seismische golven door de aardkorst—sterk genoeg om door instrumenten duizenden kilometers verderop te worden gedetecteerd, maar subtiel genoeg om onmiddellijk niet als een aardbeving te worden geclassificeerd. De aardverschuiving zelf verplaatste naar schatting 25 miljoen kubieke meter (ongeveer 32,7 miljoen kubieke yards) aan rots en ijs—ongeveer gelijk aan het stapelen van 25 Empire State Buildings en deze in het water te laten vallen. Analyse wijst op klimaatverandering als de belangrijkste trigger: decennia van opwarming hadden de gletsjer die ooit de onstabiele helling ondersteunde, dunner gemaakt en teruggetrokken, waardoor de natuurlijke ondersteuning werd weggenomen totdat de zwaartekracht het overnam. Dit was geen eenmalige anomalie. Terwijl de temperaturen in de Arctis sneller stijgen dan bijna overal elders op de planeet, destabiliseert het terugtrekken van gletsjers berghellingen in Groenland, Alaska en andere noordelijke regio's. Door aardverschuivingen veroorzaakte tsunamis—bekend als meteotsunamis of mega-tsunamis in afgesloten fjorden—worden frequenter. Hoewel Dickson Fjord buitengewoon afgelegen is, verwelkomen veel vergelijkbare Groenlandse fjorden nu grote cruiseschepen tijdens het zomerseizoen. Onderzoekers waarschuwen dat de combinatie van versnelde ijsverlies en een toegenomen menselijke aanwezigheid deze dramatische landschappen kan omtoveren tot risicovolle zones—niet alleen voor lokale ecosystemen en geïsoleerde gemeenschappen, maar ook voor de maritieme verkeersstromen. De negen dagen durende seismische brom dient als een scherpe herinnering: klimaatverandering smelt niet alleen ijs—het herschrijft stilletjes het geologisch gedrag van de aarde, en zendt subtiele maar wereldwijde golven die we pas net beginnen te begrijpen.