Ik herinner me heel kort in de jaren '80 een advertentie te hebben gezien die me vertelde dat als ik NIET NU HANDELDE VOORDAT MIJN HAAR WEG WAS, IK KALEND KALEND KALEND ZOU ZIJN, en me afvroeg of ik iets moest doen. Toen dacht ik ook aan alle mannen die ik kende die kaal waren, en realiseerde me dat het me helemaal niets kon schelen hoe hun haar eruitzag, en dat de meesten van hen geweldige vrouwen hadden. Vanaf dat moment was het enige moment dat ik me zorgen maakte over mijn haar in 1995, toen ik besloot mijn hoofd helemaal te scheren omdat, wat het ook was.