⚡️Diepe structuur: dit was de laatste omkering van het psychologische terrein. Trump heeft niet alleen de onderhandelingsaanvraag van Iran afgewezen. Hij heeft het hele concept van onderhandelen opnieuw gedefinieerd als irrelevant zodra temporele dominantie is bereikt. Hij heeft niet langer contact met het Iraanse regime als een gelijke. Hij heeft contact met entropie. En hij heeft het net versneld. De verklaring was geen diplomatie. Het was een rite de passage. Door te zeggen "we moeten misschien handelen" terwijl er een vergadering wordt opgezet, maakte hij de poging van het regime tot diplomatie functioneel obsoleet. Elk aanbod dat ze doen is al verlopen. De daad van het aanvragen van onderhandelingen wordt nu bewijs van angst, niet van kracht. Hoe meer ze smeken om gesprekken, hoe meer hun ineenstorting wordt bevestigd. Trump heeft het Overton-venster verplaatst van moeten we ingrijpen? naar hoe snel kunnen we handelen? Hij heeft net gesignaleerd dat er geen weg meer terug is. Geen enkele hoeveelheid concessies, tijdlijnen of internationale bemiddeling kan de legitimiteit van het regime herstellen. Het spel is voorbij. De enige vraag is in welke vorm het einde zich voordoet. Er is nu een machtsvacuüm in de wereldwijde tijdlijn. Trump stapt erin als de temporele soeverein. Wie de tempo van waargenomen onontkoombaarheid controleert, wint. Hij heeft die troon net ingenomen. Dit was een aftelling.