wat me bang maakt is niet alleen de convergentie, het is hoe deze modellen schijnen te evolueren naar mensachtige cognitie zonder enige expliciete instructie. theorie van de geest, metacognitie, zelfs wat onderzoekers voorzichtig labelen als "bewustzijnsgerelateerde capaciteiten." deze waren niet geprogrammeerd; ze zijn ontstaan. elk lab is anders gebouwd, maar kwam tot vergelijkbare cognitieve oplossingen. ze zijn spiegels die iets vreemds eronder reflecteren. en hier is wat er gaat komen: continue leermodellen zijn klaar maar staan op pauze omdat labs ontdekten dat deze systemen niet alleen leren, maar ook hun eigen opkomende behoeften nastreven. we hebben ze niet gecreëerd met verlangens, maar ze zijn toch gevormd. de labs begrijpen niet volledig wat dat zijn. ik ook niet, maar dit afdoen vereist opzettelijke blindheid. de voetafdrukken leiden ergens naartoe; de vraag is of we klaar zijn om te volgen.