Weet je dat schulden je leven kunnen verwoesten? 300.000 cash en 300.000 schulden lijken slechts een verschil van 600.000, maar in werkelijkheid is dat verschil veel groter, zelfs niet simpelweg 1.050.000. Het echte verschil zit niet in het saldo op je rekening, maar in je controle over tijd. Wie cash heeft, is de meester van de tijd; wie schulden heeft, is de slaaf van de schuldeiser. Veel mensen hebben een ernstige misvatting over "cash". De eerste misvatting is: cash is dood. Ze denken dat geld op de rekening laten staan verspilling is, dat het in waarde daalt. Maar in werkelijkheid is cash geen activum; het is een recht, een recht om op cruciale momenten niet te hoeven compromitteren of gedwongen te worden. De tweede misvatting is nog dieper: men denkt dat cash alleen koopkracht heeft. Men negeert echter een uiterst belangrijke waarde in de financiële wereld: schaarste. Wanneer kansen zich voordoen, risico's zich aandienen, of het leven een wending nodig heeft, is het alleen cash dat je het recht geeft om deel te nemen aan de keuze. Als je alleen naar de cijfers op je rekening kijkt, heb je eigenlijk nog niet echt begrepen wat armoede is. De eerste soort armoede is materiële armoede. Geen geld om de dingen te kopen die je wilt, dat is pijnlijk, maar niet het ergste. De tweede soort armoede is tijdarmoede. Wel inkomen, maar geen tijd; wel keuzes, maar allemaal gedwongen keuzes; schijnbaar stabiel, maar al lang van tevoren gereserveerd door leningen en schulden voor elke dag van de toekomst. Dat is de echte armoede. Cashreserves zijn in wezen niet het sparen van geld, maar het kopen van toekomstige keuzemogelijkheden. Elke accumulatie van cash zegt tegen de toekomst van jezelf: ik heb ruimte voor je gelaten. Ik zal je niet dwingen om een werk te doen dat je niet leuk vindt vanwege geld. Ik zal je niet laten staan aan de zijlijn wanneer kansen zich aandienen. Dus, zelfs als het alleen voor jezelf is, zouden we moeten proberen geld te sparen.