ik denk dat de wereld op een glibberige helling afstevent. één waar we stilletjes begrip vervangen door abstractie. we hebben nu een groeiende klasse van fabrikanten. van meningen. van ideologieën. van producten, enz. - die allemaal weinig tot geen begrip hebben van wat ze daarbuiten zetten. in plaats daarvan delegeren ze de hele levenscyclus van creatie aan tools die bedoeld waren om meesterschap te verhogen. niet om het te vervangen. langzaam, zo erodeert kritisch denken. niet alles tegelijk, maar beetje bij beetje. en we accumuleren zoveel schuld, technisch, intellectueel, cultureel. omdat minder mensen daadwerkelijk de systemen begrijpen waarop ze vertrouwen, laat staan dat ze zich kunnen verdedigen tegen de gevolgen van het opschalen ervan. tekort aan inhoud. ik denk dat de kloof tussen de top en de bodem alleen maar breder zou worden naarmate de bodem hun begrip vervangt door delegatie aan deze tools, terwijl de top dezezelfde tools gebruikt om hun begrip te verfijnen. de binnenkomende massale slopificatie zou... interessant zijn om te observeren. unieke tijden voor de boeg.