Wanneer het tij zich terugtrekt, zien we pas de toekomst: wanneer we het over prijzen hebben, hebben we het eigenlijk over de toekomst! Dit artikel is exclusief gesponsord door #BCGame @bcgame Wanneer de BTC-prijs onder de 100.000, 90.000, en het laagste punt van 81.000 dollar daalt, hoor je altijd een bepaalde stem om je heen: Broer, ik heb het al gezegd, de beer is gekomen! Het is een berenmarkt, en je houdt nog steeds vast? Eigenlijk wil ik op dat moment stilletjes tegen hem zeggen: Broer, ben je soms terug naar de tijd voor de bevrijding door de grote schoonmaak van 10.11! De stier en de beer zijn voor jou al niet meer relevant. Wanneer de markt de afgelopen dagen weer boven de 90.000 dollar staat, zegt hij weer: tegen het einde van het jaar kan de markt misschien 200.000 dollar doorbreken. De 80.000 positie is al vastgesteld als de bodem van de afgelopen 10 jaar, en ik heb in de crypto-industrie al acht jaar verschillende extreme emoties gezien. Ik ben niet verdoofd, maar begin geleidelijk te begrijpen: Het is niet omdat mensen niet willen geloven in de toekomst, maar omdat wanneer de berenmarkt komt, mensen niet durven te geloven in de toekomst. Maar het feit is precies het tegenovergestelde: wanneer we het over prijzen hebben, hebben we het nooit over nu, maar over de markt die de toekomst verdisconteert. Prijs is een gecomprimeerd pakket van toekomstige verwachtingen, en geen momentopname van nu. Als je alleen naar de K-lijnen kijkt, mis je voor altijd de echte toekomst. Je leeft elke dag in een wereld van angst! Belangrijker is dat in een berenmarkt de meeste mensen alleen de dalingen zien; terwijl ik zie - gelaagdheid, selectie, herschikking. Emoties trekken zich terug, het tij trekt zich terug, het skelet wordt blootgelegd, de trend wordt herschreven. Tegelijkertijd denk ik na over waarom er steeds meer nieuwe projecten zijn, maar er steeds minder echt betekenisvolle dingen zijn?