De persoonlijke loyaliteit van Joey McGuire aan Morton is prijzenswaardig, maar hij heeft het laten overschaduwen door zijn loyaliteit aan het hele team. Je moet genoeg ijskoude zenuwen hebben om Jalen Hurts op de bank te zetten en Tua de wedstrijd voor je te laten winnen. Sentimentaliteit wint vrienden, maar wint het ook kampioenschappen op dit niveau? Hij zou ook enkele moeilijke vragen moeten beantwoorden over het offensieve spelplan (was er een?), de play-calling (weer een 1-yard gestopte run in het midden op de eerste down?), en het gebrek aan echte aanpassingen gedurende de wedstrijd. Hij geniet duidelijk van het CEO-model van coaching—stel het team samen en laat de OC en DC de hele wedstrijd runnen—maar op een gegeven moment moet je de verantwoordelijkheid voor het geheel nemen en niet gewoon passief daar zitten terwijl je OC en QB keer op keer falen. James Madison scoorde 34 punten en 500 yards. Of het nu garbage time TD's zijn of niet, dat contrast is beschamend. Hopelijk voelt het hele offensieve coachingteam zich beschamd genoeg om dat onzin nooit meer toe te laten. Geweldig seizoen, maar het had zoveel beter kunnen zijn. Op naar het volgende seizoen. Van hieruit is het mogelijk! Wreck ‘em!