terug van Solana Breakpoint met wat gedachten de gesprekken voelden meer als productpresentaties dan technische diepgaande duiken. Ik bleef wachten op de “hoe” en “waarom” maar kreeg veel “wat we aan het lanceren zijn.” Ik zeg niet dat elke presentatie een whiteboard-sessie moet zijn, maar ik miste de technische inhoud. de gesprekken waren echter interessant - ik sprak met een aantal bouwers en toen ik vroeg waarom Solana, noemde niemand de technologie. Het ging allemaal over de momentum, de hype, waar de aandacht nu is. En kijk, ik begrijp het, maar zo bouw je toch niets dat blijft bestaan? Het voelt alsof iedereen optimaliseert voor de huidige cyclus en niet voor het volgende decennium. vergelijk dat met ETH-evenementen waar zelfs vreemden voelen alsof je een neef ontmoet die je niet wist dat je had. Er is deze basisveronderstelling dat iedereen een beetje gek is over iets nerdy dat ze aan het bouwen zijn en er echt in gelooft. Breakpoint voelde meer… transactioneel? ik ben niet negatief over Solana - verschillende ecosystemen trekken verschillende energie aan. Maar als ik eerlijk ben, voelen ETH-evenementen als thuis. Breakpoint voelde als een conferentie.