Iedereen zou dit verhaal moeten lezen: Op een dag kregen een Ezel en een Tijger ruzie over de kleur van het gras. "Het gras is blauw," zei de Ezel. "Dat is belachelijk," antwoordde de Tijger. "Het gras is duidelijk groen." Toen de ruzie steeds heftiger werd, besloten ze de Leeuw, de Koning van de Jungle, te zoeken om het debat te beslechten. Toen ze de Leeuw benaderden, riep de Ezel: "Uwe Hoogheid, is het niet waar dat het gras blauw is?" "Ja," antwoordde de Leeuw kalm, "het gras is blauw." Nog niet tevreden, ging de Ezel verder: "De Tijger is het er niet mee eens en argumenteert met mij. U moet hem straffen." De Leeuw knikte, "Dat zal ik doen. De Tijger zal gestraft worden met een jaar stilte." De Ezel liep de jungle in, zijn overwinning vierend. Voordat de Tijger wegging, keek hij omhoog naar de Leeuw. "Uwe Hoogheid, waarom heeft u mij gestraft? U moet toch zien dat het gras duidelijk groen is." De Leeuw knikte, "Ja, natuurlijk is het gras groen." "Waarom word ik dan gestraft?" vroeg de Tijger. "Omdat iemand zo wijs als jij nooit tijd moet verspillen aan het bewijzen van iets aan een dwaas." Laten we de les noemen: Het Ezelprincipe: ...