"Ik wist niet dat je zulke dingen mocht schrijven."

Nieuwe blogpost: Er zouden 'general managers' moeten zijn voor meer van de belangrijke problemen in de wereld. Er is een verrassend grote categorie problemen die 'wees' zijn. Met 'wees' bedoel ik: je kunt niet wijzen naar een specifieke persoon of organisatie die denkt dat het hun verantwoordelijkheid is om de uitkomst in zijn geheel te leveren. Veel mensen praten over het probleem, en vaak werken velen aan delen ervan. Maar als je zou vragen: 'is er een hyper-competente persoon die elke dag wakker wordt en zich verantwoordelijk voelt om ervoor te zorgen dat dit wordt opgelost?' — is het antwoord heel vaak 'nee.' Deze problemen bestaan in verschillende domeinen en op verschillende 'hoogtes.' Inderdaad, sommige worden misschien beter beschreven als 'dingen die we waar willen hebben' in plaats van 'problemen.' Hoe dan ook, een paar voorbeelden die recentelijk in mijn gedachten zijn geweest: (1) Kunnen we infecties door alle luchtweginfecties (inclusief de gewone verkoudheid) voorkomen? (2) Kunnen we elk nieuw gebouw in SF zowel functioneel als mooi maken? (3) Kunnen we het waterprobleem in het Amerikaanse westen permanent oplossen? (4) Kunnen we het risico op X halveren? (5) Kunnen we wegwerpplastic wereldwijd elimineren zonder concessies te doen aan het gemak? (6) Kunnen we de kosten voor kinderopvang zo laag maken dat ze geen factor zijn in de beslissing om kinderen te krijgen? Naar mijn mening zouden er 'general managers' — GMs — moeten zijn voor dit soort problemen. Dit zijn oprichters-types die zich persoonlijk verantwoordelijk voelen voor het leveren van een specifieke uitkomst (in tegenstelling tot algemeen veldopbouw); hyper-competente leiders die alle nodige middelen zullen inzetten om de gedefinieerde uitkomst te bereiken. De meeste bedrijven zouden een belangrijk initiatief niet onbeheerd of zonder een 'direct verantwoordelijk individu' laten — waarom zijn we er OK mee dat we zelfs voor nog bredere problemen geen GMs hebben? (Link naar de volledige post in de reactie)