Ik ben echt jaloers op iedereen die de energie heeft om privéberichten te beantwoorden, want ik verkeer al jaren in een staat van depressie en heb helemaal geen energie om berichten te beantwoorden, waardoor ik veel samenwerkingsmogelijkheden heb gemist.

Handel was het meest prestigieuze woord dat ik in mijn studententijd kende. Trader was ook de functie waar ik als student het meest naar verlangde. Pas toen ik echt een trader werd, begreep ik de zin uit "Soul" echt: Een kleine vis vraagt een oude vis: "Ik wil de oceaan vinden." De oude vis zegt: "Je bent nu al in de oceaan." De kleine vis zegt echter: "Dit is water, ik wil naar de zee." Ik ben afgestudeerd met een pure financiële achtergrond. Ik heb stage gelopen bij een private equity en heb ook als trader gewerkt. Dat was de eerste keer dat ik zoveel geld op een handelsaccount zag, de eerste keer dat ik de "gewicht" van "financiën" intuïtief voelde. Tijdens de campuswervingen kwam ik per ongeluk bij dit bedrijf terecht, als GTP, oftewel als trainee. In die periode was de verwachting heel echt, het was de eerste keer dat ik in zo'n "prestigieuze" omgeving was, en mijn Engelse niveau verbeterde snel in die tijd. Ik begon opnieuw naar het beroep van trader te verlangen, omdat ik toen de handel niet echt begreep, maar het gewoon fancy en verfijnd vond, staande aan de top van de wereld. Van de onderzoeksafdeling naar de marketingafdeling, naar de uitvoeringsafdeling, en uiteindelijk naar de handelsafdeling als trader. Hoe langer het duurde, hoe meer ik ontdekte dat het totaal anders was dan ik me had voorgesteld. Traders leken in mijn ogen steeds "gewoner" te worden. Wat ik elke dag bestudeerde, was extreem specifiek, extreem fragmentarisch, en zelfs een beetje ruw in de vraag- en aanbodrelaties. Er was geen enkele illusie meer van het "de wereld aansteken" gevoel dat ik had tijdens mijn studententijd, en ook geen verfijning meer. Ik heb met de auto onderzoek gedaan in kleine steden waar ik nog nooit was geweest; Ik rekende keer op keer en was nauwkeurig voor tientallen euro's in de basisprijs; Ik had te maken met boeren, fabrieken, magazijnen en transport. Deze dingen gaven me een sterk gevoel van realiteit. Ik begon me te realiseren dat ik steeds verder van de "verbeelde financiën" leek te komen. Maar juist in dit proces kwam ik steeds verder van de K-lijn af, maar kon ik het steeds beter zien. Ik begon de echte drempel van de handel te begrijpen, die weg werd geleidelijk duidelijker. Ik kon vaag onderscheiden wie er in de markt verstrikt zat: zijn het de leveranciers, de afnemers, de handelaren, of speculanten en particuliere investeerders; Ik begon te begrijpen hoe diep en dik de markt is; Hoe vraag en aanbod veranderen, hoe de basisprijs zich ontwikkelt; Welke prijzen echt problemen kunnen oplossen, welke stappen ik moet nemen; Hoe ik de goederen die ik heb moet gebruiken. Ik ervoer voor het eerst echt het plezier van een trader, en begon er steeds meer van te genieten. Handel is in wezen de prijsstelling van schaarste door de markt. Informatie-asymmetrie en onzekerheid vormen risico's. Traders nemen risico's terwijl ze proberen de onzekerheid die ze niet willen dragen te hedgen, om zo winst te maken. Er zijn veel grootse handelsverhalen in de markt, zelfs betrokken bij nationale strategieën. Misschien heb ik de echte versies van enkele van deze dingen gehoord. Die handelsgebeurtenissen die vol zitten met samenzweringstheorieën en grootse verhalen, blijken in de praktijk vaak slechts keuzes van traders te zijn, gebaseerd op risico en prijs. Handel is niet ingewikkeld. Als je alle versieringen weglaat, is het in wezen gewoon kopen en verkopen. Wie wil kopen? Hoeveel wil je betalen? Waarom? De verkoper hetzelfde. Bij goederen zijn er basisprijzen, spreads, arbitrage, maar dat is slechts de evolutie van de meest oorspronkelijke koop- en verkooprelatie. Inclusief aandelen, na gesprekken met enkele vrienden die in deze richting werken, komen we allemaal tot dezelfde conclusie. Tot slot een zin om over na te denken: Handel verhoogt inderdaad de efficiëntie van de markt, maar op de beurs, is de handel zelf een negatieve-som spel. Vergeet nooit dat je niet de slimste persoon in de markt bent. Ik schrijf hier voorlopig mee. Het is een manier om iets voor de toekomst achter te laten, en om mezelf een herinnering te geven, om deze dingen continu op te schrijven.

Het tijdperk zonder transactiekosten op Polymarket is voorbij!