BREAKING: Hilton verklaring aan @FoxNews: "Hilton hotels dienen als gastvrije plaatsen voor iedereen. Dit hotel is onafhankelijk eigendom en wordt geëxploiteerd, en de genoemde acties weerspiegelen niet de waarden van Hilton. We onderzoeken deze kwestie met dit individuele hotel en kunnen bevestigen dat Hilton samenwerkt met overheden, wetshandhaving en gemeenschapsleiders over de hele wereld om ervoor te zorgen dat onze eigendommen open en uitnodigend zijn voor iedereen."

De $30 miljoen onderneming van de echtgenoot van Ilhan Omar verwijdert stilletjes namen van de website - terwijl het lid van de 'Squad' steeds meer vragen krijgt over de plotselinge rijkdom te midden van Minnesota's welzijnsfraude.

Elke kerstavond denk ik aan George Bailey. Hij droomde ervan om Bedford Falls te ontvluchten—om de stof van een klein stadje van zich af te schudden, wolkenkrabbers te bouwen, de wereld te verkennen. In plaats daarvan bleef hij. Hij leidde de Building & Loan die zijn vader had achtergelaten. Hij offerde zijn collegegeld, zijn spaargeld voor de huwelijksreis, zijn kans om de wereld te zien, keer op keer op, omdat mensen hem nodig hadden. Tegen de tijd dat de crisis toeslaat, voelt George zich een mislukking. Zijn leven lijkt op een lange reeks gemiste kansen, gefnuikte ambities en stille wrok. Hij staat op de brug, overtuigd dat de wereld beter af zou zijn zonder hem. Dan laat Clarence hem de waarheid zien: een Bedford Falls zonder George Bailey is een donkerder, gemeener, uitgehold plaats. De mensen die hij stilletjes hielp, de kleine daden van integriteit die hij zonder erkenning verrichtte, de risico's die hij nam om anderen te beschermen—dat waren geen omwegen. Het waren de essentie van zijn leven. De diepste inzicht van de film is niet alleen dat "geen man een mislukking is die vrienden heeft." Het is dat echte impact bijna altijd onzichtbaar is in het moment. De levens die je stabiliseert, de kleine vriendelijkheid die je toont, de verantwoordelijkheden die je op je neemt wanneer niemand anders dat doet—deze dingen ripplen naar buiten op manieren die je misschien nooit zult zien. Een sterk gevoel van doel verwijdert de pijn niet; het transformeert het. Het legt niet alleen uit waarom moeilijke dingen gebeurden. Het vraagt: Waar ben je nu verantwoordelijk voor omdat ze gebeurden? Geloof, op zijn best, doet hetzelfde. Het belooft niet dat alles "bedoeld was" om het lijden draaglijk te maken. Het nodigt je uit om te kijken naar wat je is toevertrouwd in het licht van wat je hebt doorstaan. George's verhaal herinnert ons eraan dat betekenis zelden wordt gevonden in de grote ontsnapping, maar in de trouwe aanwezigheid. De dromen die we opgeven verdwijnen niet altijd—ze worden vaak het ruwe materiaal voor iets duurzamers dan we ons konden voorstellen. Als je het gewicht draagt van wegen die niet zijn genomen, van uitgestelde dromen, van een leven dat kleiner aanvoelt dan je ooit had gehoopt—kijk dan vanavond opnieuw naar It’s a Wonderful Life. Niet als nostalgie, maar als openbaring. Je ziet misschien nog niet het volledige verschil dat je hebt gemaakt. Maar het is er. En het is belangrijker dan je weet. Vrolijk kerstfeest, vrienden. 🎄🇨🇽🎅🦌☃️⛪️✝️❤️