Bir insan nasıl havaya karışır? Her zaman bir sebep vardır. Ölü bir telefon. Yolda yanlış bir dönüş. Beklenmedik bir fırtına. Değişmiş zihinsel durum. Ancak çağrı beklenmedik olsa da, tepki tahmin edilebilir. Amerika Birleşik Devletleri'nde dağ veya dağ dağlarında kaybolursanız, sizi arayanlar muhtemelen yerel gönüllüler olacaktır: evde kalan anneler, doktorlar, emekliler, yöneticiler ve lise öğrencileri. Patikaları ve ağaçları bilen, geçtiğinizin işaretlerini görebilen, işlerini, okulunu ve ailelerini bırakıp sizi bulana kadar arayanlar, canlı ya da ölü. "2013'ten beri Marin County Şerif Ofisi'nde arama ve kurtarma gönüllüsüyüm," diye yazıyor Molly Williams. "Harekete geçiyoruz, her zaman yanımızda olan sırt çantalarımızı alıyoruz, rolleri dağıtıyoruz, harita üzerinde görevler çiziyoruz, konumuzun istatistiksel davranışını değerlendiriyoruz." "Arama ve kurtarma çalışması asla planın bir parçası değildi. Önce Bloomberg News için, sonra 'The Wall Street Journal'da muhabirdim," diye yazıyor Williams. Ama dört çocuk evde kalan bir anne oldu ve 40'larının başında kendini kaybolmuş hissetti, artık anne dışında kim olduğunu bilmiyordu. Bir arkadaşının oğlundan arama ve kurtarma hakkında duyduktan sonra, Williams eski, rüzgarlı bir depoda bir toplantıya gitti. "Çocuklarıma olan kavrayışımı hafifletmeme neden olduğunu görünce şaşırdım. Gençken, kötü bir şey olmasından hep korkardım. Şimdi, her şeyi kontrol edemediğini daha çok kabul ediyorum." Williams, kendisini arama-kurtarma görevleri sırasında nasıl bulduğunu şöyle yazıyor: