Voor 1950 was hartziekte zeldzaam. Obesitas trof minder dan 10% van de Amerikanen. Toen gebeurde er iets. Procter & Gamble had een probleem. Ze hadden een afvalproduct, katoenzaadolie, goedkoop, industrieel, niet eetbaar. Dus hydrogeneerden ze het, gaven het een mooie witte kleur en noemden het Crisco. Toen deden ze iets geniaals en kwaads. Ze gaven de American Heart Association 1,7 miljoen dollar. Plotseling was boter de vijand en waren zaadoliën hartgezond. Ziekenhuizen, scholen en instellingen vervingen boter door margarine. Koks thuis stopten met het gebruik van reuzel en boter en schakelden over op zaadoliën. En binnen een generatie explodeerden obesitas, diabetes en hartziekten. Dat is geen toeval.