Nowa praca z @_patrickogrady i @commonwarexyz: Granica Carnota. W konsensusie opartym na liderze, lider musi dostarczyć każdy blok do każdego innego procesora. Kodowanie erasure pomaga: zamiast wysyłać pełną kopię do wszystkich, lider wysyła każdemu procesorowi mały fragment, z którego można odtworzyć pełny blok, gdy zbierze się wystarczająca liczba fragmentów. Wydajność tego kodowania jest uchwycona przez wskaźnik rozszerzenia danych — stosunek całkowitych danych wysłanych do rozmiaru ładunku. To kluczowy parametr dla przepustowości: im bliżej 1, tym bliżej maksymalna przepustowość do surowej przepustowości sieci. Dowodzimy, że protokoły z 2-rundową ostatecznością (jedna runda głosowania) nie mogą osiągnąć wskaźnika rozszerzenia danych poniżej 2.5, co jest granicą osiąganą przez istniejące protokoły. Następnie pokazujemy, że dodatkowa runda głosowania łamie tę barierę, pozwalając na wskaźniki dowolnie bliskie 1. Linki do pracy i bloga poniżej...