To tak, gdy uczysz się języka, wszystko jest w druku. A gdy ludzie faktycznie używają języka w prawdziwym życiu, jest to w pismie kursywnym. Końcówki, środkowe części i konteksty często pomijane, skracane i całkowicie idiosynkratyczne dla każdej osoby. Szczególnie prawdziwe w przypadku włoskiego. Bardzo urocze, mimo że znacznie utrudnia naukę. To znak życia w języku.