Iran produkuje 4-5% całkowitej podaży ropy na świecie, co czyni go 3. największym producentem w OPEC. Najlepszy scenariusz dla tego konfliktu właśnie się pogorszył. W najlepszym przypadku zakończy się to w ciągu najbliższych 1-2 miesięcy, a Cieśnina zostanie ponownie otwarta, ale odbyło się to kosztem strukturalnego usunięcia 4-5% światowej podaży ropy. W najgorszym przypadku Cieśnina nie zostanie otwarta przez znacznie dłużej, a znacznie większa część światowej podaży ropy będzie poważnie zakłócona. 1. Eliminacja produkcji ropy w Iranie była prawdopodobnie ostatecznością ze strony USA, ponieważ nie jest idealne tworzenie bardziej trwałego niedoboru podaży i wzrostu cen (wolałoby się płynniejszą zmianę reżimu podobną do Wenezueli, ale to zawsze było niemożliwe). 2. Te ataki na infrastrukturę naftową były prawdopodobnie nieuniknione, aby odciąć główne źródło dochodów Iranu, chociaż dalekie od ideału. Sygnał ten wskazuje, że USA wierzą, iż muszą uderzyć w słabe punkty, jako jedyny sposób na wygranie tej wojny, ale wiąże się to z kosztem usunięcia dużej części globalnej podaży ropy i powodowania strukturalnych wzrostów cen. 3. To eskalacja wojny i chociaż mogą istnieć nadzieje po stronie USA, że zmusi to ich do negocjacji, bardziej prawdopodobne jest, że utwardzi ich defensywność, zwiększy desperację i przemoc. Oznacza to ataki na sąsiednie kraje, infrastrukturę energetyczną i cele cywilne.