Ważne ogłoszenie: masz prawo powiedzieć nie dziennikarzom

jako ktoś, kto rozmawia z dziennikarzami prawie codziennie: rozmowa z dziennikarzami jest zazwyczaj grą o sumie zerowej. jeśli nie zależy im na tobie, na pewno wydrukują cytaty, które sprawią, że będziesz wyglądać źle. jeśli naprawdę cenią cię jako źródło, mogą spróbować trochę z tobą współpracować, ale przypadkowe zapytanie od dziennikarza zawsze jest niebezpieczne, ponieważ zazwyczaj nie jest to gra iteracyjna. oni grają według innego zestawu zasad, które są ci nieznane, chyba że sam byłeś dziennikarzem lub jesteś niezwykle dobrze przeszkolony w kontaktach z prasą. ich zasady nie odpowiadają twoim założeniom na temat tego, co jest etyczne lub słuszne. i połowa czasu dziennikarz może wydawać się twoim przyjacielem, ale ich redaktor na pewno rzuci cię pod autobus bez żadnych wahań. często to redaktor decyduje o kształcie lub kolorze raportu na końcu, a nie osoba, z którą rozmawiałeś. więc możesz w ten sposób zostać oszukany. chyba że jesteś niezwykle zdyscyplinowany, potrafisz trzymać się doskonale swojego przekazu, nigdy nie mówisz nic, co brzmi źle w oderwaniu od kontekstu, i jesteś gotów przestrzegać niezwykle nietypowych zasad dyskursu (określając wyraźne warunki dla na rekord/na tło/poza rekordem PRZED powiedzeniem czegokolwiek), zazwyczaj nie warto. ale oczywiście każdy lubi widzieć swoje nazwisko w druku, więc i tak to robią.