Najmądrzejsi badacze uważają, że maksymalizacja USD powinna być ostateczną funkcją nagrody dla startu. Jednak przewidywanie przyszłości jest jeszcze lepsze. Oto pomysł do przemyślenia: —> nie dolar jako jednostka, ale koszyk walut —> właściwie koszyk towarów i aktywów —> jakie aktywa trzymać?, jaka jest ich oczekiwana przyszła użyteczność —> spójrz na wszystkie materiały i ich przyszłą użyteczność. Priorytetyzuj —> modeluj siebie i swoje obecne narzędzia jako część przyszłej użyteczności —> granica między ja a otoczeniem nie jest twarda, ale bayesowska. „Piłka nadchodzi, muszę ją złapać, mogę przewidywalnie kontrolować moją rękę, aby to zrobić?” —> muszę zrobić trochę górnictwa na Księżycu. „Czy mogę użytecznie kontrolować rękę? Nie. Daj jej półautonomię z powodu problemów z transmisją światła. Muszę modelować jej zachowanie w moim modelu świata i moją reakcję na jej zachowanie” —> ostateczny model będzie modelem wszechświata, który maksymalizuje przewidywanie przyszłych stanów, w tym materii ułatwiającej przewidywanie.