im więcej się denerwuję i stresuję, tym bardziej uświadamiam sobie, że taty już nie ma. Naprawdę brakuje mi tego wsparcia, szczerze mówię, że jeśli twoi rodzice wciąż są przy tobie, doceniaj ich i mów im, że ich kochasz tak często, jak to możliwe. Tęsknię za moim starym człowiekiem każdego dnia.
To gówno mnie pierdolilo przez ostatnie kilka miesięcy, człowieku
37