Ostatnio ktoś zapytał mnie, czy kupowanie Putów, aby uratować świat (kupowanie Putów przy wysokim progu IVP) to strategia czarnego łabędzia? Po dokładnym przemyśleniu, dostrzegam różnice. Strategia czarnego łabędzia polega na ciągłym kupowaniu tanich OTM Putów w spokojnych czasach na rynku, codziennie tracąc Theta, licząc na epicką katastrofę, która odwróci sytuację (w tym punkcie poleganie na krytycznych momentach jest zgodne). Ta strategia ma swój sprytny aspekt: inwestorzy nie mają złudzeń, przyznają, że nie wiedzą, kiedy nadejdzie burza, więc nawet w słoneczne dni zawsze mają parasol. Kupowanie Putów, aby uratować świat, to inna logika. Kupowanie OTM putów dopiero wtedy, gdy na rynku już występuje panika (wysoki próg IVP), to tak, jakby kupować parasol dopiero podczas burzy, zakładając, że skala tej burzy będzie większa niż wszyscy się spodziewają. Powód, dla którego się na to decydujemy, wynika z nadwyżkowych zysków w czasie kryzysu (crisis alpha), co oznacza, że w czasie kryzysu rynek często wchodzi w stan rozbieżności, a trendy się utrzymują, co sprawia, że strategie podążające za trendem mogą generować nadwyżkowe zyski. W stanie rozbieżności, dlaczego tendencja spadkowa ma silniejszą kontynuację niż tendencja wzrostowa? Wyjaśnienie teorii perspektywy mówi, że ludzie są 2,25 razy bardziej wrażliwi na straty niż na zyski. Siła FUD naturalnie przewyższa FOMO, panika łatwiej rozprzestrzenia się w tłumie niż chciwość, a momentum spadkowe jest większe niż wzrostowe. Przełamanie wysokiego progu IVP to sygnał, że rynek może przejść z stanu zbieżności do rozbieżności, w tym momencie kupując Puty, stawiamy na kontynuację trendu spadkowego, nie potrzebując wysokiego wskaźnika wygranych, ponieważ stosunek zysku do ryzyka jest wystarczająco wysoki.