Jest jedna rzecz, którą wszyscy matematycy, których znam, mają wspólną. Tą rzeczą jest miłość i uznanie dla wrodzonej Piękności i Elegancji matematyki. Bardzo trudno jest wyjaśnić, co ta piękność i elegancja dokładnie oznaczają dla tych, którzy nie są matematykami, ale spróbuję. Pomyśl o sztuce, która naprawdę rezonuje w twojej duszy. Albo może o scenie w przyrodzie, która to dla ciebie robi – zachód słońca lub ocean w burzliwy dzień. Jest głębokie poczucie elegancji i piękna, które pochodzi z struktury i równowagi: kolorów i wzorów w obrazie, akordów, melodii i kontrapunktu w utworze muzycznym. Miłość do matematyki jest trochę jak to, chodzi o głębokie odczucie, że prawda i piękno są połączone w bardzo abstrakcyjnym świecie, który jest pozbawiony fizyki, chemii czy biologii. To czysta piękność i elegancja w strukturze.