Sztuka bada tę dziwną przestrzeń między znaczeniem a bezsensem. W ten sposób próbuje tworzyć nowe symbole. Nie możesz tworzyć nowych symboli, używając tylko zwykłych znaków. Musisz przekształcić te znaki w nowym świetle, które nadaje im obcą atrakcyjność, przenosząc je w inną przestrzeń, gdzie zaczynają oznaczać coś, co nigdy wcześniej nie miało znaczenia, a w konsekwencji otwierają przestrzeń do myślenia. Czasami męczy mnie tyle ilustracji i dosłowności, i mam pilną potrzebę miejsca, w którym mogę naprawdę myśleć samodzielnie, patrząc na sztukę. Bo jeśli to, co sztuka mówi, że robi, oferuje tylko to, to czy to w ogóle jest sztuka? Jeśli w jednej z jej warstw (koncepcyjnej, estetycznej, historycznej) nie ma napięcia i niepewności, to redukujemy sztukę do przykładów idei, a nie przestrzeni do ujawniania i kwestionowania kultury. Przepraszam za nocne rozważania. Lubię też ładne rzeczy 🤪