Dziś poszedłem na film "Biao Ren". Cały film prawie od początku do końca toczy się w akcji, ale wydaje się, że brakuje mu duszy. Projektowanie ruchu nie ma też estetyki, jakby świeżo upieczony kucharz uczył się gotować. Chociaż ma do dyspozycji najlepsze składniki, smak, który uzyskuje, jest bardzo przeciętny. Wśród aktorów akcji, ruchy Jet Li mają najwięcej mistrzowskiego stylu. Ogólna postawa, kroki, płynność ruchów są bardzo gładkie. Dawne postacie, takie jak Wong Fei-hung, Fang Shijie, Chen Zhen itd., ich ruchy były jak chmury płynące w wodzie, wielkie i swobodne. Ruchy Donnie Yen są bardziej nastawione na siłę wybuchową, prędkość i styl walki. Wrażenie wizualne i rozpoznawalność są bardzo silne. Zawsze miałem trudności z oceną Wu Jinga. Nie ma ani estetyki Jet Li, ani wybuchowości Donnie Yen. Wydaje się, że zawsze walczy tylko dla samej walki, ale to prawie ostatnia generacja chińskich gwiazd sztuk walki. Kiedyś myślałem, że Xie Miao po dorosłości nie powinien być zły, w końcu współpracował z Jet Li w "List do taty", "Hong Xi Guan". Ale po 10 minutach oglądania tego filmu o policjantach z północno-wschodnich Chin, naprawdę nie mogłem tego znieść. Jeśli chodzi o Bruce'a Lee, to jest to postać na poziomie panteonu.