Najtrudniejszym aspektem kariery akademickiej – dla mnie była to Lęk przed Rankingiem. Wyjaśnię: Istnieje postrzegany ranking tego, jak dobry jesteś w porównaniu do innych w tej dziedzinie. Są drobne sygnały, które przekazują tobie i innym, na jakiej jesteś pozycji: na które konferencje i wydarzenia jesteś zapraszany, w jakich komisjach zasiadasz, jakie zaproszone wykłady ci proponują itd. Na samej górze jest ktoś taki jak Terry Tao, Mozart Matematyki, a potem są inni laureaci Wysokich Nagród (Medal Fielda, na przykład). Ale większość ludzi znajduje się gdzieś pośrodku. Nie ma wyraźnego rankingu, ale wciąż bardzo się stresowałem tym, gdzie dokładnie jestem, i czy mój postrzegany ranking jest tym, na co zasługuję, czy też władze (inni koledzy, zazwyczaj bardziej doświadczeni) traktują mnie sprawiedliwie. Aby dodać do lęku, jasne jest, że ta sprawa z rankingiem i jej sygnały odzwierciedlają również kombinację umiejętności społecznych. Jeśli jesteś konformistą, patrzysz na innych, grasz według zasad, to podnosi twoją pozycję. Jeśli idziesz innymi ścieżkami, postrzegany jako lekceważący autorytet i seniorów, cóż, to boli. Miałem dobre doświadczenia w akademii i w większości cieszyłem się swoją karierą akademicką. Ta drobna cena Lęku przed Rankingiem była tego warta. Ale jeśli zapytasz mnie, co jest najtrudniejszą częścią mojego życia akademickiego, to nie była to ani praca badawcza, ani nauczanie, ani pisanie grantów, ani część wygłaszania wykładów czy wpatrywania się przez dni w pustą stronę. To był Lęk przed Rankingiem. Jeśli jesteś, lub byłeś, akademikiem, czy cierpisz na jakąś formę Lęku przed Rankingiem? Jak sobie z tym radzisz?