O 【codziennych manierach】 Uprzejmość i poczucie granic powinny być stosowane nie tylko w relacjach z obcymi, ale także w moim przypadku z mamą od najmłodszych lat. Moi rodzice nigdy nie traktowali mnie jak dziecka, nie patrzyli na mnie z góry, zawsze okazywali mi szacunek w swoim zachowaniu. Wyrażanie emocji jest bardzo jasne. W codziennej komunikacji w rodzinie, gdy ktoś coś robi, zawsze mówimy „dziękuję, przepraszam za kłopot”. Gdy dzielimy się dobrymi lub złymi wiadomościami, pojawiają się takie zwroty jak: „świetnie”, „ciężko było”, „przykro mi”. Nawet gdy emocje sięgają zenitu i dochodzi do kłótni, zawsze przepraszamy się nawzajem, mówimy sobie „kocham cię”, „przepraszam córko/przepraszam mamo”. Nigdy nie dorastałem w rodzinie, gdzie stosowano przemoc emocjonalną, zawsze myślałem, że to jest norma w bliskich relacjach. W naszej rodzinie, jeśli chodzi o wzajemne transakcje finansowe i majątkowe, zawsze utrzymujemy zasady „bliscy bracia, jasne rachunki”, wszystko jest jasno ustalone, co jest pożyczone, a co jest darem. Jeśli to są pieniądze, które powinienem wydać, to będą one liczone jako moje. Jeśli pożyczam mamie pieniądze na coś, mama zawsze prowadzi księgę długów, że mi je jest winna, a jeśli nie jest to pilne, może spłacić to jakimś aktywem, a jeśli potrzebuje teraz, może mi to natychmiast wypłacić. Gdy wyszedłem w świat, odkryłem, że taka wzajemna szacunek jest dość rzadki. Na przykład, jeśli zaprosiłeś kogoś na dwa posiłki i nazwałeś go szefem, to od razu zaczyna wykorzystywać cię, myśląc, że powinieneś zawsze płacić; na przykład, jeśli chwalę kogoś, to myśli, że może mi wejść na głowę; na przykład, jeśli jako młodszy okazuję szacunek starszemu, to zaczyna mnie traktować z wyższością; na przykład, pracownik, któremu pomogłem, myśli, że może zawsze korzystać z mojej pomocy w podejmowaniu decyzji lub zarabianiu pieniędzy. … Dlatego zawsze uważam, że niezależnie od tego, czy to przyjaciele, czy partnerzy, podstawową zasadą jest wzajemny szacunek, dobre rozmowy i szczere wyrażanie siebie. Nie traktuj lekko osoby, którą uważasz za bliską, tylko dlatego, że znacie się dobrze. To jest podstawowa cecha człowieka.