Świetni trenerzy często brakuje perspektywy. Są tak skupieni na bieżącym zadaniu, że nie potrafią wyjść poza grę. Lou Holtz był przeciwny. Nigdy nie znajdziesz stron w żadnym opublikowanym podręczniku trenera, które byłyby podobne do tego, co znajduje się w „The Grass Is Greener” Holtz’a (1974).