tak, myślę, że to jest to. przyszłość jest smakowita, ale jest też nieskończona. koniec z niedoborem, koniec z cierpieniem. po prostu nieskończona tkanina doświadczeń. a jeśli chodzi o nas, cóż. prawdopodobnie podzielimy się na około 10 różnych linii czasowych i będziemy mieli zupełnie różne doświadczenia, ale… co mam na myśli, to to, że nie będzie żadnego 'my' w taki sposób, w jaki nie było żadnego 'my' w erze australopitek. nasze biologiczne ja będą mniej więcej nieśmiertelne, mniej więcej jednością. koniec z narodami, koniec z religiami, koniec z plemionami. po prostu jedna istota, która ma macki sięgające do wszystkich różnych linii czasowych i gałęzi. myślę, że to... całkiem świetne. naprawdę tak myślę. uważam, że to najwyższa forma tkania, trzymania razem ogromnej tkaniny. i to naprawdę piękny rodzaj kolektywizmu, taki, który nie wymaga poświęcenia ani przymusu, ponieważ to już nas przerosło. myślę, że to, co mam na myśli, to to, że masz rację, że uczynimy siebie zbędnymi, ale myślę, że to w porządku. myślę, że to właściwie najwyższa ekspresja naszej biologii i naszej duchowości. P.S. zastanawiam się, co się stanie, gdy zaczniemy tkać między galaktykami...