W 1964 roku, podczas opracowywania rakiety Dongfeng-2, Qian Xuesen odkrył, że zasięg jest niewystarczający, a niemal wszyscy sugerowali dodanie więcej paliwa. Niespodziewanie, jeden młody człowiek wstał i powiedział: „Nie można dodać, ani kropli! A wręcz trzeba zmniejszyć o 600 kg paliwa.” Po tych słowach w sali zapanowała konsternacja, ale Qian natychmiast pogrążył się w myślach. Ten młody człowiek nazywał się Wang Yongzhi, miał wtedy zaledwie 29 lat i był świeżo upieczonym porucznikiem z Moskiewskiej Akademii Lotniczej. Wśród grupy doświadczonych ekspertów był zupełnym „młokosem”, nikt nie spodziewał się, że odważy się publicznie sprzeciwić powszechnemu konsensusowi. „Zmniejszyć paliwo, gdy zasięg jest niewystarczający? To nie jest szaleństwo!” Ktoś uderzył w stół. Inni kręcili głowami, uważając, że młody człowiek nie zna się na rzeczy i nie rozumie trudności związanych z opracowaniem rakiety. Wang Yongzhi miał czerwoną twarz, ale mocno trzymał w ręku swoje obliczenia. Wiedział, że sugestie innych wydają się rozsądne, ale prowadzą do ślepego zaułka — zbiornik rakiety był już pełny, nie było miejsca na dodatkowe paliwo. Co więcej, obliczył to niezliczoną ilość razy. Wysoka temperatura na poligonie w Jiuquan spowoduje zmianę gęstości paliwa, a nadmiar paliwa tylko zwiększy wagę rakiety, co spowolni prędkość i skróci zasięg. Widząc wątpliwości innych, Wang Yongzhi zaciągnął zęby. Wiedział, że nie osiągnie rezultatu na spotkaniu, więc po prostu ominął tłum i poszedł bezpośrednio do najwyższego decydenta technicznego na miejscu, Qian Xuesena. W tym czasie Qian Xuesen marszczył brwi nad rysunkami rakiety, a na stole leżała gruba sterta obliczeń. Po wysłuchaniu słów Wang Yongzhiego, nie przerwał mu, tylko wziął obliczenia i dokładnie je sprawdził. Po kilkunastu minutach Qian Xuesen nagle podniósł głowę, a w jego oczach błyszczało światło. Uderzył w stół i wydał polecenie swojemu głównemu projektantowi: „Zróbmy według sugestii Wang Yongzhiego! Natychmiast zorganizujcie wypuszczenie 600 kilogramów alkoholu!” Ta decyzja ponownie zszokowała wszystkich, ale autorytet Qiana był niepodważalny, więc wszyscy musieli to zrobić. Pracownicy ostrożnie przeprowadzili operację, precyzyjnie wypuszczając określoną wagę paliwa. 29 czerwca 1964 roku rakieta Dongfeng-2 zapaliła się i wzbiła w powietrze w Jiuquan. Grzmot rozdarł pustynię, rakieta leciała zgodnie z wyznaczoną trajektorią, ostatecznie trafiając w cel. W centrum dowodzenia natychmiast zapanowała euforia, naukowcy obejmowali się i płakali ze szczęścia. Wang Yongzhi stał w kącie, obserwując tę scenę, cicho mu zaszkliły się oczy. Po wszystkim ktoś zapytał Qian Xuesena, dlaczego zaufał sugestii młodego człowieka. Qian uśmiechnął się i powiedział: „Nauka nie zna stażu, tylko prawdę. Jego logika obliczeniowa była ścisła, więc zasługuje na zaufanie.” To wydarzenie stało się punktem zwrotnym w życiu Wang Yongzhiego. Później Qian Xuesen gorąco polecił go na stanowisko głównego projektanta Dongfeng-5, a także rekomendował mu objęcie kierownictwa w programie załogowych lotów kosmicznych. Ten młody porucznik z tamtych czasów ostatecznie stał się pierwszym głównym projektantem chińskiego programu załogowych lotów kosmicznych. Sukces Dongfeng-2 to nie tylko zwycięstwo rakiety, ale także ukryty kod chińskiego programu kosmicznego: odwaga do przełamywania konwencji oraz szacunek dla prawdy, niezależnie od stażu. Jak to się mówi, bohaterowie nie liczą pochodzenia, a mądrość nie zna wieku. Każdy krok w rozwoju programu kosmicznego to zawsze wynik prawdy pokonującej doświadczenie i odwagi przełamującej ograniczenia.