Dla porządku. Keynesowska ślepota Wall Street na rewolucję podaży Trumpa. Wall Street ma złą historię. USA rośnie w tempie 4 procent, napędzane boomem inwestycyjnym i wyraźną próbą odbudowy bazy produkcyjnej kraju. Mimo to dominująca narracja wciąż traktuje to jako zmęczony, późny wzrost cyklu, który ma zakończyć się recesją i słabszym dolarem. Dlatego pieniądze płyną do użyteczności publicznej i podstawowych dóbr przy 50-krotnych zyskach, podczas gdy AI i oprogramowanie są bezmyślnie sprzedawane. To, co inwestorzy przeoczyli, to projekt Trumpa-Bessenta: wykorzystanie kapitału produkcyjnego, deregulacji banków i ekonomii podaży do osiągnięcia silnego, nieinflacyjnego wzrostu. To nie jest kolejny stymulant na cukrowym haju. To wysiłek na rzecz zwiększenia potencjalnej produkcji i zmiany struktury gospodarki. Spójrz na pozycjonowanie, a werdykt jest oczywisty. Pośpiech w kierunku złota, historyczne niedoważenie dolara, całkowite odrzucenie akcji związanych z AI – wszystko to wyraża ten sam pogląd: Trump i Bessent zawiodą. Rynki zachowują się tak, jakby jedynymi możliwymi wynikami były inflacja, kryzys lub oba. To, co się dzieje, gdy branża zdominowana intelektualnie przez Demokratów i Keynesistów wciąż sięga po tę samą książkę zagrań po stronie popytu. Hype związany z AI i turbulencje Trumpa niewątpliwie wyczerpały inwestorów. Ale zmęczenie to nie jest ramy. Prawdziwe pytanie teraz brzmi, czy Wall Street może porzucić swoje odruchowe keynesizm na tyle długo, aby dostrzec, że może to być początek nowej ery podaży, a nie klasyczna transakcja późnego cyklu.