Przemówienie inauguracyjne Jensena Huanga na GTC, wiodącej globalnej konferencji sztucznej inteligencji NVIDIA, trwało trzy godziny. Sto osiemdziesiąt amerykańskich minut. Trzy godziny to długość znaczącego filmu. Trzy godziny to dłużej niż typowa operacja wymiany stawu biodrowego, wymiany stawu kolanowego czy cesarskie cięcie. Trzy godziny to, według wszelkich rozsądnych miar, zbyt długo, aby prosić kogoś o siedzenie na cienko wyściełanym składanym krześle. A jednak. A jednak, 5,000-osobowa kongregacja nie znudziła się. Przynajmniej nie w sposób, w jaki zazwyczaj używa się słowa znudzony. Dwie godziny w kazaniu, gdy Huang zatrzymał się na łyk wody i powiedział "ok, jest więcej", cisza w tłumie brzmiała bardziej jak wdzięczność niż uraza. Może to długość jest argumentem: liczby są zbyt duże, aby ogłosić je szybko. Stawki zbyt wysokie, aby je wymieniać, podsumowywać czy kompresować. Przyszłość jest po prostu zbyt obecna, aby być zwięzła. Tak więc ogólny stan pobudzenia w tym pomieszczeniu nie jest generowany przez rzecz, ale przez rozmiar rzeczy. Liczby przypisane do rzeczy. Porównanie liczb z tego roku do liczb z zeszłego roku, które z perspektywy czasu są niczym więcej jak nieskończonym prologiem. Około dwie i pół godziny później, Jensen ogłasza "to początek następnej rewolucji przemysłowej." Zauważam, że kobieta po mojej lewej kiwa głową w sposób, w jaki moja babcia zwykła kiwać głową w kościele. Może nawet widzę, jak w jej oczach zbiera się trochę wilgoci. Patrzę z powrotem na scenę. Jensen przeszedł do następnego slajdu.