"De energiesector van de S&P 500 steeg maandag met 2,9 procent, wat hielp om de algehele index met 0,8 procent te verhogen, geleid door winsten van meer dan 10 procent voor olie-dienstverleners zoals Halliburton." De markt heeft gesproken. Het lijkt zich geen zorgen te maken over de schade aan het internationaal recht.

In een tijd van stijgende kinderopvangkosten, klagen deze idioten nu dat het te gemakkelijk is om kinderdagverblijven te openen.

Vivek in de WSJ over waarom hij dit jaar van sociale media afgaat. Zoals hij opmerkt, krijgen politici vaak een vertekend beeld van de werkelijkheid. Hij vergelijkt hoe mensen in het echte leven op hem reageren versus op het internet. Mijn ervaring op de AmericaFest-conferentie van Turning Point USA in december was een sprekend voorbeeld. Ik hield een toespraak waarin ik betoogde dat de VS bovenal een natie zijn die gedefinieerd wordt door idealen, niet door gedeelde bloedlijnen. Op basis van de opmerkingen op sociale media voorafgaand aan het evenement, verwachtte ik dat ik uitgejouwd zou worden. Als je er daarna doorheen scrollde, zou je geloven dat dat gebeurde. Maar in werkelijkheid ontving ik een staande ovatie van een politiek betrokken publiek van meer dan 20.000 aanwezigen. In 2025 zag ik een reeks schokkende racistische beledigingen en erger op sociale media. Toch bezocht ik datzelfde jaar tienduizenden kiezers in alle 88 counties van Ohio—van binnensteden tot boerderijen, vakbondshallen tot fabrieken, Republikeinse bijeenkomsten tot één-op-één gesprekken met demonstranten—en ik hoorde het hele jaar door geen enkele beledigende opmerking van een Ohio-kiezer. De vertekende projectie van de werkelijkheid door sociale media wordt versterkt binnen de moderne overheid. Politieke medewerkers aan beide zijden van het politieke spectrum zijn vaak jong en hypergevoelig voor sociale media. Twitter is gebouwd om echte gesprekken na te bootsen, maar in moderne jongere politieke kringen imiteren echte gesprekken Twitter. Zoals politiek commentator Richard Hanania vorig jaar opmerkte, concurreren jonge politieke assistenten nu om de meest "based" te zijn, waarbij ze elkaar overtreffen met steeds extremere standpunten over ras, geslacht en wie de goede jongens waren in de Tweede Wereldoorlog. Als je ooit hebt geknikt bij een sociale media-post van een officiële overheidsaccount, herinner je dan dat de persoon die het schreef vaak een jonge werknemer is die de meeste van zijn aanwijzingen van het internet haalt. Na verloop van tijd begint de staat zelf te klinken als X. Een positieve ontwikkeling, en hopelijk volgen meer mensen in de politiek zijn voorbeeld.