Digitale kunst: nadenken over hoe we hier zijn gekomen. Digitale leven begint niet met het internet, maar met de opkomst van computation als een model van denken. Vroege systemen zoals Harold Cohen's AARON maakten expliciet een verschuiving van beelden als statische objecten naar beelden die ontstaan als resultaten van procedures. Kunstenaars stonden voor de uitdaging van code als een representatieprobleem: Hoe "ziet" een machine een figuur, een lijn, een gebaar? De sleutelontwikkeling hier is dat beelden instructies konden worden, en ze "zichtbaar" maken was onderdeel van deze nieuwe gebarenverkenningen. De vraag die kunstenaars stelden bij het nadenken over vroege digitale kunst was: Welk deel van het zien kan worden geformaliseerd, en welk deel verzet zich tegen formalisering? Harold Cohen, AARON in Tsukuba, #2 23-3-85